Drzewa
Wierzba
Wierzba wiciowa oraz wierzba iwa to gatunki wierzb, które są najszerzej rozprzestrzenione na terenach Europy Środkowej. Ten gatunek drzew, a konkretnie wierzba wiciowa wyróżnia się szerokimi, wąsko lancetowatymi, na brzegu podwiniętymi, od spodu srebrzystobiałymi liśćmi. Wierzba wiciowa rośnie w zaroślach łęgowych, nad brzegami rzek i strumieni, na glebach z stagnującą wodą. Pędy wierzby wykorzystuje się do wyplatania koszyków. Drzewo osiąga trzy- cztery metry wysokości. Ogławiane wierzby stały się jednym z symboli polskiego krajobrazu wiejskiego. Wierzba iwa charakteryzuje się dużymi, eliptycznymi liśćmi. Z wierzchu są one nagie, od spodu natomiast filcowate i szarobiałe. Drzewo spotkamy na polach, obrzeżach lasu, niedaleko ruin, na terenach, które są niezagospodarowane. W większości przypadków występuje w formie krzewiastej. Drzewo rośnie dosyć szybko. Osiąga od dwóch do czterech metrów wysokości, chociaż zdarzają się okazy mierzące nawet osiem metrów. Jest pokarmem dla wielu gatunków motyli oraz gąsienic. Wierzby te kwitną wcześnie i są pożytkiem dla pszczół, którym dostarczają spore ilości nektaru i pyłku. W Niedziele Palmową gałązki tego drzewa święci się jako palmy.